بسم الله الرحمن الرحیم part1
بردهداری و کنیز در اسلام
اگر اسلام دینی الهی و کامل است، چرا بردهداری را بهطور کامل ممنوع نکرد و چرا رابطه جنسی با کنیز («ما مَلَکَت أَیمانُکم») مجاز دانسته شده است و اگر بردهداری غیراخلاقی است، چرا پیامبر و برخی صحابه برده و کنیز داشتهاند؟
به این شبهه میتوان سه پاسخ داد:
پاسخ اول: اسلام آغازکننده بردهداری نبود
تقریباً همه مورخان اتفاق نظر دارند که در قرن هفتم میلادی، بردهداری در سراسر جهان رایج بود. از جمله روم، ایران، هند، آفریقا، عربستان و بردهداری بخشی از نظام اجتماعی آن دوران بود.
اسلام نمیتوانست در این مدت کم بردهداری را یکباره ممنوع کند.
پاسخ دوم: اسلام راههای ایجاد برده را محدود و راههای آزادی را گسترش داد
اسلام بسیاری از راههای رایج بردهگیری را ممنوع کرد.
قبل از اسلام بسیاری از روش های برده شدن افراد شامل روش های غیراخلاقی و غیرانسانی از جمله: آدمربایی، فروش فرزند، اسارت بدلیل فقر
اما در اسلام تنها طریقه مجاز برده شدن یک فرد اسارت در جنگ بوده و میباشد.
از سوی دیگر اسلام بارها تشویق به آزاد کردن بردهها کرده است.
مانند کفارهها: شامل قتل غیر عمد، شکستن سوگند به خدا، شکستن روزه واجب از عمد که در این ها یکی از کفاره ها آزاد کردن برده است.
پاسخ سوم: سیاست تدریجی
اسلام بردهداری را فوراً لغو نکرد؛ بلکه سیاستی تدریجی در پیش گرفت.
استدلال:
اگر جامعهای که بخش بزرگی از اقتصادش بر بردهداری استوار است، یکباره همه بردگان را آزاد کند هرجومرج و حتی بحران اقتصادی به وجود میآمد.
پس اسلام:
- منابع تولید برده را محدود کرد.
- آزادی بردگان را تشویق کرد.
- رفتار انسانی با آنان را واجب دانست.